Bundan 40 yıl önce Türk Müziği Klübü adı ile kurulan topluluğumuzun 40.yıl kutlama konseri vefa kelimesinin anlamını da ortaya seren güzelliklerle geçti.

Kurucu Şef'imiz Erol Sayan'ın yönetiminde verilecek konserin çalışmaları haftalar öncesinden başlamıştı. 1967'de verilen ilk konserin repertuarından seçilen eserler önce internet ortamında paylaşıldı sonra da Şef'ler nezaretinde öğrenildi. Öğrenme dedimse, gerçekten her bir notayı titizlikle çalışarak parçaları yeniden öğrendik. Yıllar içinde partisyonlar üzerinde ortaya çıkan farklılıklar giderilmek sureti ile (arada sırada güfte tartışmaları da olmadı değil) notalar yeniden öğrenildi. Kurucu Başkan İlker Günçer ile Ankara'da, Fatin Yücel ile İzmir'de yapılan çalışmalar, konserin yapılacağı 8 Aralık günü Erol Hoca'nın son provası ile nihayetlendi...

Konser akşamı program, topluluğumuzun tarihini özetleyen kısa bir sunum ile başladı. Yüzlerce fotoğraflık arşivden özenle seçilmiş "an"lar yansıdı perdeye. Bizler ise perdenin arkasından resimleri izliyor ama yazıları çözmekte zorlanıyorduk doğrusu. Özellikle Mezunlar Dayanışma Kurulu'nun kurulması sonrası ortaya çıkan en büyük eser olan topluluk binamızın anlatıldığı kısımda, ne güzel ve büyük bir iş yaptığımızı izlemek büyük bir gurur vermişti. 2000 yılında Yusuf Ata Arıak'ın önderliğinde kurulan kurulun bir parçası olmanın meyvesi o sunumdu işte. Sunum bittiğinde ise artık sıra bize gelmişti...

Vefa dedik ya, işte o vefa ilk sahne alan sazendelerde gösteriyordu kendisini. Bundan 40 yıl önce kurulan topluluğumuzun ilk konserinde koroya eşlik eden saz üstadları bu konser için özel olarak davet ve konuk edilmişler, 40 yılsonra yine sahnede yerlerini almışlardı. Viyolonselde bu sazın efsane ismi üstad İsmail Akdeniz, udda Yılmaz Yüksel ve "1" numaralı üye-ilk başkan İlker Günçer, kemanda taa Londra'dan sırf bu konser için kalkıp gelen Cahit Baylav, kanunda Cahit ve İlker abi ile birlikte topluluğun kurucu 3 isminden biri olan Nuhkan Berberoğlu ve günümüz topluluğunun muhteşem şefi Coşkun Açıkgöz, neyde Ekrem Vural ve ritm sazda Necip Sayan. Bir tek Coşkun şef yokmuş o saz heyetinin 40 yıl önceki konserinde ve zaten henüz tasarım aşamasında bile değilmiş. Olmazsa olmazı ise bu konserin, topluluğun kurucu şefi Türk Müziğinin çınarlarından Erol Sayan hocamız tabii ki. O'nun sahnedeki yerini alması ile de başlıyordu konserimiz...

Topluluğun "1" numaralı üyesi ile 2000 yılı mezununu biraraya getiren koronun konseri Refik Fersan'ın Rast Medhal'i ile açıldı. Sırasıyla Dede Efendi ve Hafız Post'un rast eserleri "Gözümde daim hayâl-i canâ" ve "Gelse o şûh meclise" eserlerinin icrasından sonra Erol Hocamızın "Efe (Kordon boyu seyrine düştü)" adlı eserini büyük bir coşkuyla icra ettik. Üstad İsmail Akdeniz'in yaptığı taksimin ardından Tab'i Mustafa Efendi'nin Bayatî makamındaki ünlü şarkısı "Gül yüzlülerin şevkine gel" ve Nuri Halil Poyraz'ın Tahir makamındaki eseri geldi "Ben giderken ekinleri göğ idi". Mezunların konseri büyük bestekâr Saadettin Kaynak'ın iki Hüseyni eseri ie nihayetlendi; "Ağlarım çağlar gibi" ve "Yanık Ömer". İki eserin arasındaki geçiş, tam da Erol Hocamızın istediği gibi olmuş ve mezunlar tüm salonun alkışları eşliğinde kapanan perdenin arkasında birbirlerini kutlamaya başlamışlardı. Görmeliydiniz sahne arkasını. Bir yanda birbirine sarılmış "bunu bir 40 yıl daha beklemeyelim" diyenler, "50.yılı nasıl bekleyeceğiz?" diyenler, bir yanda; ilerleyen yaştan mı bilmem artık, gözyaşlarını silenler, bir yanda elinde fotoğraf makinası o anları ölümsüzleştirmeye çalışanlar...

Şimdilik bir kenara bırakalım mezunları, bugününe geçelim topluluğumuzun. İkinci bölüm bugünün topluluk başkanı Saner Esmer'in de aralarında bulunduğu Nevniyaz grubunun saz eserlerini seslendirmeleriyle başladı. Doğrusu, kemanda Volkan Orhan, tanburda Artuğ Mert, udlarda İsmail Tanıl, Didar Kalafat ve Melike Davaslı, neylerde Emin Selçuk ve Engin Kahraman, ritm sazlarda Yüsra Gül Tozoğlu ve kanunda Saner Esmer'in bulunduğu bu grubu sahnede izlerken topluluğun doğru yolda ve ellerde olduğu düşüncesi eminim tüm mezunlarda belirmişti.

Nevniyaz'dan sonra artık söz Coşkun şefin korosundaydı. Koro icrasını anlatmaya ne hacet. Her zamanki gibi Coşkun'un üstün idaresinde mükemmel bir icraya imza atılıyordu.. Sıra konserin üçüncü eseri "Gece sessiz ve karanlık"a gelince vefa'nın bir kez daha sahne almasını izlemek hepimizi çok mutlu etti. Eserin bestekârı, Antalya'dan davetimize icabet eden Gültekin Çeki sahneye davet edildi ve üstad alkışlarla geldiği sahnede eserini bizzat yönetti. Kardeşi Çetin Çeki'nin de topluluğun ilk yıllarında gerçekleşen konserlerin sunuculuğunu üstlenen bestekârımız eserin bitimiyle yine geldiği gibi alkışlarla salondaki yerine döndü. Öğrenci korosundan Nuran Torun, Saadettin Kaynak'ın Segâh makamındaki eseri "Dertliyim"i mükemmel okudu. Mezunların solosu ise topluluğun Mezunlar Dayanışma Kurulu Başkanı Yusuf Ata Arıak'tan geldi: "Erişti nevbahar eyyamı". Yusuf abinin mikrofon istemeyen icrası tüm salondan büyük alkış aldı.

Soloların ardından sıra topluluğumuza hizmet etmiş çınarlarımızdan Avni Anıl'ın Rast eseri "Bir göz aşinalığı var aramızda" ya geldiğinde Coşkun şef mezunları tekrar sahneye çağırdı. Ne de olsa bir göz aşinalığı vardı aramızda ve sanki 40 yıllık dost gibiydik hepimiz. İşte bu harikaydı, salondaki herkes sanki 40 yıllık dost gibiydi hep bir ağızdan söylerken nakarat kısmını "Sanki sizinle, kırk yıllık dost gibiyiz hepimiz"...

Bu şarkının bitiminde gecenin vefa adına söylenecek son sözlerine gelmişti. Mezunlar Dayanışma Kurulu Başkanımız Yusuf abinin kurulun misyon ve vizyonunu somutladığı konuşmasından sonra ilk konserden bu yana bizimle olan saz sanatçılarımız ile Gültekin ve Erol hocalarımıza plaketler ve çiçekler verildi.

Sıra son esere gelmişti, artık topluluğun resmi marşı olma aşamasına ramak kalan Erol hocamızın "Hatıra"sı. Yine tüm salonun eşliğinde, tüylerimiz diken diken...

Gecenin sonunda Yusuf abinin sözleri çınlıyordu kulaklarımda; "bugün ikinci 40 yılın birinci günü..."

Not: ODTÜ-KTMT'nin bu güzel konseri ve 40. yıl kutlaması 15 Aralık 2007 tarihinde ODTÜ, KKM-Kemal Kurdaş Salonu doluran Türk Müziği dostlarıyla birlikte yapıldı. Katkılarından dolayı tüm sponsorlarımıza ve özelllikle ODTÜ Rektörlüğüne ve ODTÜ Mezunlar Derneğimize teşekkür ederiz.